پارسا نوشت

گاه نوشته های من در پرشین بلاگ

دوست...

آدم همیشه دوستان تازه ای پیدا میکرد اما مجبور نبود هر روز کنارشان بماند اگر آدم همیشه همان آدم های ثابت را ببیند احساس میکند بخشی از زندگی اش را تشکیل میدهند و از آنجا که بخشی از زندگی ما میشوند هوس میکنند زندگی ما را هم تغییر بدهند اگر آدم آنطور که آنها انتظار دارند عمل نکند به باد انتقادش میگیرند چون هر کس فکر میکند دقیقا میداند ما باید چطور زندگی کنیم اما هرگز نمیدانند چگونه باید زندگی خودشان را از سر بگذرانند ...

  
نویسنده : پارسا فاتحی ; ساعت ٦:٥٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٩ فروردین ۱۳۸۸
تگ ها : دوست ، آدم ، کیمیاگر